آن بزرگوار در ضمن نامه‌اى به عقيل مىنويسد : « فدع عنك قريشاً وتركاضهم في الضلال ، وتجوالهم في الشقاق ، وجماحهم في التيه ، فإنّهم قد أجمعوا على حربي إجماعهم على حرب رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله قبلي ، فجزت قريشاً عنّي الجوازي ، فقد قطعوا رحمي وسلبوني سلطان ابن أُمّي » « 1 » « قريش و پيشتازى آن‌ها را در گمراهى ، و تلاش هايشان را در جدايى افكندن ، و سركشىهايشان را در سرگردانى ، از خود دور كن ؛ چرا كه آن‌ها بر جنگِ با من هم‌پيمان شده‌اند ؛ آن سان كه پيش از من ، براى جنگ با رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله چنين كرده بودند . قريش از من پاداش‌هايى گرفتند ، آنان پيوند خويشاوندى مرا قطع كردند و حكومت پسر مادرم را از من ، به تاراج بردند » . ابن عَدى در كتاب الكامل روايت مىكند : روزى ابوسفيان گفت : مَثَل محمّد در ميان بنى هاشم ، به سان گُل خوش‌بويى در ميان گندزار است ( ! ! ) « 2 » .

--> ( 1 ) شرح نهج البلاغه : 16 / 151 . ( 2 ) شايان يادآورى است كه ما در مقابل ترجمهء عبارات مندرج در منابع آن‌ها كه محل تأمّل و دقّت نظر مىباشند ، علامت ( ! ! ) را نهاده‌ايم .